Czarnobyl: świadkowie tragedii

26 kwietnia 1986 r., godz. 1:23. Wybuch niszczy reaktor nr 4 w Czarnobylu w radzieckiej Ukrainie. Test wywołuje najgorszą katastrofę nuklearną w dziejach, emitując 400 razy więcej promieniowania niż bomba zrzucona na Hiroszimę. Zszokowana obsługa i strażacy walczą ze śmiertelnym promieniowaniem. Zaledwie 3 km dalej, w Prypeci, partia każe żyć normalnie. W deszczu promieniowania trwają lekcje i śluby, a olbrzymia chmura ogarnia glob. Odcinek 1 omawia pierwsze 24 godziny zdarzenia.

28 kwietnia zgliszcza czwartego reaktora wciąż trawi ogień. Władze wreszcie zarządzają ewakuację – domy opuszcza 50 tysięcy ludzi. Zabierają zapasy na trzy dni, lecz nigdy nie wrócą. Strażacy z oparzeniami trafiają pod nadzór KGB. Szwecja alarmuje świat o przemieszczającej się chmurze radioaktywnej. Sowieci milczą. Ten odcinek omawia zdarzenia, które miały miejsce dwa tygodnie po wybuchu, obnażając próby zatajenia prawdy i skalę ludzkiego dramatu.

Dwa tygodnie po wybuchu radzieckie władze ścigają się z czasem. Muszą ocalić wody gruntowe i oczyścić 30-kilometrową strefę. Latem 1986 roku tysiące ludzi rzucają wyzwanie promieniowaniu i zamykają pęknięty reaktor gigantycznym betonowym sarkofagiem. W Wiedniu świat czeka na raport Kremla. Czy głasnost to faktycznie nowa era prawdy, czy kolejna zasłona dymna? Trzeci odcinek odsłania kulisy najbardziej ryzykownej budowy w historii, relacjonowanej przez świadków sprzed 40 lat.