Charków, stolica zbuntowanej fotografii

W czasach sowieckich, wieczny nadzór KGB i wszechobecna propaganda wpędziły społeczeństwo w otępienie i paranoję. Grupa fotografów-rebeliantów ukonstytuowała się w Charkowie i zaczęła tworzyć prowokujące zdjęcia, ryzykując represjami ze strony cenzury.

Niesieni nadzieją wywołaną reformami Gorbaczowa, członkowie charkowskiej szkoły fotografii nadają nowy sens dokumentalistyce, uwieczniając ostatnie chwile imperium.

W 1991 roku upada ZSRR, a Ukraina zyskuje niepodległość. To wydarzenie budzi ogromne nadzieje, jednak kraj szybko pogrąża się w kryzysie. W Charkowie na scenę wkracza nowe pokolenie fotografów.

Balansując między prowokacją a dokumentalistyką, trzecie pokolenie charkowskich fotografów bierze udział w demokratycznych przemianach. Potępiają sowiecką mentalność i wyrażają europejskie asapiracje. Tymczasem w Donbasie, niedaleko Charkowa wybucha wojna.

Jak dalej tworzyć, gdy Charków jest codziennie bombardowany przez rosyjską armię? W obliczu tragedii wojny, fotografowie ze szkoły charkowskiej są rozdarci między instynktem ucieczki i przeżycia a potrzebą dokumentowania wojny.