Τσέρνομπιλ: Μέσα στην Καταστροφή

Στις 26 Απριλίου 1986, στις 1:23 π.μ. κάνει έκρηξη ο αντιδραστήρας νούμερο τέσσερα στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσέρνομπιλ στη Σοβιετική Ουκρανία. Μια δοκιμή ασφαλείας προκάλεσε το χειρότερο πυρηνικό ατύχημα στην ιστορία, απελευθερώνοντας στην ατμόσφαιρα 400 φορές περισσότερη ακτινοβολία από τη βόμβα της Χιροσίμα. Ενώ οι χειριστές του θαλάμου ελέγχου είναι σοκαρισμένοι, οι πυροσβέστες του σταθμού μάχονται με τις φλόγες μέσα σε θανατηφόρα επίπεδα ακτινοβολίας. Μόλις 3 χιλιόμετρα μακριά, στην τοπική πόλη Πριπιάτ, αξιωματούχοι του Κομμουνιστικού Κόμματος ενθαρρύνουν τον κόσμο να συνεχίσει κανονικά τη ζωή του. Τα παιδιά πάνε σχολείο, ζευγάρια παντρεύονται, ενώ πέφτει επάνω τους ραδιενέργεια. Εν τω μεταξύ, ένα γιγάντιο ραδιενεργό σύννεφο αρχίζει να κυκλώνει τον κόσμο. Το πρώτο επεισόδιο παρουσιάζει τις πρώτες 24 ώρες της καταστροφής, με μαρτυρίες από άτομα που προσπαθούν απεγνωσμένα να κατανοήσουν ένα ατύχημα που κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσε ποτέ να συμβεί.

Στις 28 Απριλίου, η πυρκαγιά εξακολουθεί να μαίνεται σε ό,τι έχει απομείνει από τον αντιδραστήρα. Τα πληρώματα ελικοπτέρων που προσπαθούν να την σβήσουν βομβαρδίζονται με τεράστιες δόσεις ραδιενέργειας. Οι σοβιετικές αρχές τελικά διατάσσουν την εκκένωση των κατοίκων της περιοχής και 50.000 άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Τους λένε να πάρουν προμήθειες για 3 ημέρες, αλλά τελικά δεν θα επιστρέψουν ποτέ. Οι πυροσβέστες που έπαθαν εγκαύματα από ακτινοβολία είναι κλειδωμένοι σε θαλάμους που ελέγχονται από την KGB. Πολλοί θα πεθάνουν μέσα σε λίγες μέρες. Στη Σουηδία, τα υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας προειδοποιούν τον υπόλοιπο κόσμο για ένα ραδιενεργό νέφος που σαρώνει την Ευρώπη, απόδειξη ενός τεράστιου πυρηνικού ατυχήματος στην ΕΣΣΔ. Αλλά οι σοβιετικές αρχές παραμένουν σιωπηλές. Το δεύτερο επεισόδιο απεικονίζει τις δύο πρώτες εβδομάδες μετά την έκρηξη, δείχνει το ανθρώπινο κόστος του ατυχήματος και τις σοβιετικές προσπάθειες να αποκρύψουν την πραγματική κλίμακα της καταστροφής.

Δύο εβδομάδες μετά την έκρηξη, οι σοβιετικές αρχές αγωνίζονται να σταματήσουν έναν λιωμένο πυρηνικό πυρήνα από το να δηλητηριάσει το νερό και να καθαρίσουν τα θανατηφόρα ραδιενεργά κατάλοιπα σε μια ζώνη αποκλεισμού 30 χιλιομέτρων. Το καλοκαίρι του 1986, εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες και εθελοντές ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της κυβέρνησης, αψηφώντας τα θανατηφόρα επίπεδα ακτινοβολίας και φτιάχνουν ένα γιγάντιο τσιμεντένιο προστατευτικό κέλυφος γύρω από τον κατεστραμμένο αντιδραστήρα. Στη Βιέννη, μετά από μήνες εικασιών, οι πυρηνικοί εμπειρογνώμονες του κόσμου συγκεντρώνονται για να ακούσουν τι έχει να πει η Σοβιετική Ένωση για τα αίτια της καταστροφής. Το τρίτο επεισόδιο αποκαλύπτει τη μάχη για να φτιάξουν το προστατευτικό κέλυφος, όπως την αφηγούνται όσοι ήταν εκεί πριν 40 χρόνια.

Πάνω από έναν χρόνο μετά το ατύχημα, οι χειριστές του εργοστασίου που κατηγορούνται πως ευθύνονται για την καταστροφή, αντιμετωπίζουν μια δίκη-παρωδία. Μέσα στο εργοστάσιο, σχεδόν 200 τόνοι θανατηφόρου ραδιενεργού πυρηνικού καυσίμου έχουν εξαφανιστεί. Οι επιστήμονες το αναζητούν βαθιά μέσα στον επικίνδυνο πυρήνα του αντιδραστήρα. Καθώς η ΕΣΣΔ καταρρέει, μια ανεξάρτητη έρευνα αναζητά στοιχεία για το τι συνέβη τη νύχτα της έκρηξης και βρίσκουν απόρρητα έγγραφα που αποκαλύπτουν τι πραγματικά προκάλεσε την έκρηξη, καθώς και ισχυρά στοιχεία για σοβιετική συγκάλυψη. Η τοξική κληρονομιά του Τσέρνομπιλ συνεχίζεται μέχρι τον σημερινό πόλεμο στην Ουκρανία, όταν η ζώνη αποκλεισμού μετατρέπεται σε εμπόλεμη ζώνη και το ίδιο το εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας δέχεται επίθεση, εγείροντας φόβους για μια ακόμη πυρηνική καταστροφή. Το τέταρτο επεισόδιο αποκαλύπτει πώς 40 χρόνια μετά, η καταστροφή του Τσέρνομπιλ είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.