Frankie ve Johnny
Terrence McNally'nin sahne oyunu "Frankie and Johnny in the Clair de Lune" Kathy Bates ve F. Murray Abraham'ın Broadway'da canlandırdığı iki karakterli bir eserdi. Garry Marshall'ın film versiyonu ise Frankie ve Johnny başlığından yola çıkarak, bu iki karakterin yanına en az bir düzine büyüleyici karakter ekliyor ve kasten sıradan tipler olarak çizilen Frankie ile Johnny rollerinde Michelle Pfeiffer ve Al Pacino'yu (Scarface'ten bu yana ilk ortak filmlerinde) oynatarak bu karakterlere ihtişam katıyor. Bazıları bu değişikliklere bozulsa da film kendini bu eleştirileri unutturacak kadar sevdirmeyi başarıyor. Johnny (Al Pacino) kalpazanlık suçundan 18 ay hapis yatarken yemek pişirmeye ve klasik edebiyata merak salar. Salıverilmesinden sonra New York'ta restoran işleten aksi ama iyi yürekli Nick (Garry Marshall'ın "gedikli oyuncusu" Hector Elizondo) onu işe alır. Aynı yerde Frankie adlı bir garson (Michelle Pfeiffer) da çalışmaktadır. Johnny, Frankie'ye olan ilgisini belli edince, sözü edilmeyen ama travmatik olduğu belli geçmiş deneyimleri nedeniyle erkeklere güvenini kaybetmiş olan Frankie onu kendinden uzak tutar. Ancak sonunda, Frankie ile Johnny bir araya gelirler, ilgi çekici ilişkileri iki aşığın da en derin hislerini açık ettikleri dramatik bir olaya sahne olur. McNally'nin oyununun ağırlığı, filmin son 20 dakikasında hissediliyor; filmin geri kalanı eğlendirici ve kuvvetli betimlemeler ve karakter incelemelerinden oluşan bir kaleydoskop gibi. Yeni eklenen karakterler arasında geleneksel "gey en iyi dost/ en katı eleştirmen" rolündeki Nathan Lane öne çıkıyor. Karakteri o kadar etkili bir şekilde canlandırıyor ki rolünün temelde bir klişeye dayandığını unutturuyor. Yıldızlara gelince, Al Pacino, Johnny rolü için ideal, ama Michelle Pfeiffer ne kadar fevkalade bir oyuncu olsa da, duygusal açıdan yıpranmış Frankie rolünde biraz iğreti duruyor; ancak yine de filmin unutulmaz bovling salonu sekansında izleyicilerin yüreklerini fethetmeyi başarıyor. Frankie ve Johnny'nin pürüzlerini giderense Marvin Hamlisch'in akıllardan çıkmayan müzikleri oluyor.